Aktualności

14.11.17
Pokaz finałowy „Taniec ku życiu – przestrzeń osobista i ogólna, czyli o znaczeniu granic”
Stowarzyszenie Rodziców i Przyjaciół Dzieci z Zespołem Downa „TĘCZA” w Krakowie zaprasza na Pokaz powarsztatowy kończący integracyjny projekt z edukacji tanecznej „Taniec ku życiu - przestrzeń osobista i ogólna, czyli o znaczeniu granic”.

26 listopada 2017 (niedziela) o godz. 15.00 w Sali Kameralnej Opery Krakowskiej przy ul. Lubicz 48 w Krakowie.

Projekt z edukacji tanecznej realizowany w ramach programu Myśl w ruchu 2017  we współpracy z Instytutem Muzyki i Tańca.

Koncepcja pokazu finałowego: Aleksandra Barczyk

Ruch sceniczny: Marta Pietruszka, Aleksandra Barczyk, Katarzyna Nieużyła

Koordynacja: Anna Samek

Projekt kierowany był do dzieci i młodzieży z zespołem Downa oraz ich pełnosprawnych rówieśników. W jego pierwszej części uczestnicy poznawali różne techniki i style tańca. Uczestniczyli w praktycznych zajęciach z tańców ludowych (Magdalena Trąbka), tańców żydowskich (Marta Pietruszka ), hip-hopu (Monika Malik), tańców i muzyki Czarnego Lądu (Katarzyna Zadora), a zajęcia z tańca współczesnego poprowadziła Marta Zawadzka. Odbyły się również interaktywne wykłady z zarysu historii tańca (Dominika Szala-Wentland) oraz teorii tańca współczesnego (Marta Zawadzka).

Podczas pokazu finałowego uczestnicy zaprezentują efekt drugiej części projektu – trzymiesięcznej pracy warsztatowej z improwizacji ruchowej (Marta Pietruszka), jazz modern/broadway (Katarzyna Nieużyła) oraz teatru ruchu i przedmiotu (Aleksandra Barczyk).

Scena na czas prezentacji zamieni się w ulicę – miasto, w przestrzeni którego znajdzie się miejsce na zgiełk i spontaniczność, jak również zasady, przepisy, uporządkowanie, dźwięk klaksonów, ale i tęsknotę za kojącymi dźwiękami natury, za harmonią i spokojem. Będzie to swoisty mikroświat uczący – podobnie jak życie – swej intensywności, nieprzewidywalności, ale i jasnych zasad, odważnego stawiania czoła przeciwnościom. Podążania za innymi i wyraźnego zaznaczania własnego miejsca w świecie. 

Będziemy uczestniczyć w symbolicznym procesie, w którym wychodząc od poznania zasad i poczucia bezpieczeństwa z nim związanego, możemy w dalszej kolejności bezpiecznie improwizować i wyrażać siebie.

MOTTO:

 

Jasne poczucie granic w życiu czy to dziecka czy dorosłego daje poczucie siły i bezpieczeństwa.

Teatr i taniec to przestrzeń, gdzie możemy doświadczyć wyznaczania i poszanowania granic. Drogą do tego jest odważne określania kim jestem, czego chcę, czego nie chcę, jak lubię się poruszać, kiedy jestem szczęśliwy, a kiedy nie, które emocje chcę pokazać innym …

Granica w tańcu może odnosić się do rozróżnienia jego gatunków i stylów, poziomów, jakości i intensywności ruchu. Dzięki temu taniec jest wyrazisty, daje wiele możliwości na wyrażenie siebie i komunikacji z drugim człowiekiem.

W tańcu odkrywam, że moje ciało ma konkretny kształt, uczę się je odczuwać od czubka głowy po koniuszki palców. Każda część ciała należy do mnie i tylko do mnie.

Nikt bez mojej zgody, bez mojego zaproszenia nie może przekroczyć granicy mojego ciała.

To ja decyduję czy tańczę blisko innych, razem czy osobno, ale nadal szanuję decyzje innych. Taniec uczy stawiania granic, ale i otwierania ich właśnie wtedy, kiedy tego naprawdę chcę.

W tańcu mogę zaprezentować swoją wyjątkowość, bo przecież nikt nie zatańczy dokładnie tak jak ja.

Taniec tak jak życie może być wypełniony poczuciem własnej wartości, sprawczości, siły, świadomości własnego piękna, ale też dojrzałym byciem z innymi, pełnym szacunku i wolności.

Taniec nie wyklucza. W tańcu jesteśmy sobą i każdy znajdzie tu swoje miejsce.

 

Projekt realizowany był w okresie kwiecień-listopad 2017.

 

Partnerzy:

Zespół Szkół i Placówek Specjalnych w Krakowie

Zespół Szkół Specjalnych nr 4 im. Jana Brzechwy

 

Zapraszamy do zobaczenia fotorelacji w Galerii oraz spotu w wiadomości obok : „Pokaz pracy warsztatowej (…)”